412 گويند در ميان اصحابش نشسته بود . زنى خوبروى بگذشت . اصحاب چشم بر او دوختند . امام فرمود : اين نرينگان چه آزمندانه مىنگرند . و اين گونه نگريستن مايهء هيجان شهوت است . هرگاه يكى از شما چشمش به زنى افتد ، كه او را خوش آيد ، با زن خود همبستر شود كه او نيز زنى است همانند آن زن ديگر . يكى از خوارج گفت : خدا اين كافر را بكشد چه نيك مىفهمد . مردم برخاستند تا آن مرد را بكشند . امام فرمود : آرام گيريد . دشنام را پاداش دشنام است يا بخشيدن گناه . 413 و فرمود ( ع ) : عقل تو را همين بس كه راه گمراهيت را از راه رستگاريت آشكار مىسازد . 414 و فرمود ( ع ) : كار نيك را به جاى بياوريد و آن خرد مشماريد ، زيرا ، كار نيك ، هر چند ، در نظر خرد آيد ، بزرگ باشد و هر چند ، اندك نمايد ، بسيار باشد . نبايد يكى از شماها بگويد كه فلان در انجام دادن كارهاى نيك سزاوارتر از من است . به خدا سوگند ، بسا كه چنين شود . زيرا گروهى اهل خيرند و گروهى اهل شر ، كه هرگاه كار خير يا كار شر را شما رها كنيد ، اهل آن به جاى شما به آن پردازند .